Formacje Obrony Cywilnej

PROJEKT

Rozporządzenie

RADY MINISTRÓW

z dnia ………. 2016 r.

w sprawie ramowych struktur organizacyjnych, podstawowych zadań, zasad tworzenia i przygotowania do działania formacji obrony cywilnej oraz minimalnych normatywów w zakresie zaopatrywania w sprzęt, środki techniczne i umundurowanie niezbędne do wykonywania zadań obrony cywilnej.

Na podstawie art. … ustawy z dnia …. 2016 r. o ochronie ludności (Dz. U. …, poz. …) ustala się, co następuje:

Rozdział 1

Przepisy ogólne.

§1. Rozporządzenie określa ramowe struktury organizacyjne, zasady tworzenia i przygotowania do działania formacji obrony cywilnej, szczegółowe zasady ich wykorzystania w czasie pokoju oraz wojny, a także normatywy w zakresie zaopatrywania w sprzęt, środki techniczne i umundurowanie niezbędne do wykonywania zadań obrony cywilnej.

§ 2. 1. Akcje ratunkowe organizuje się i prowadzi w celu ratowania i udzielania pomocy ludności poszkodowanej w wyniku działań zbrojnych, klęsk żywiołowych i innych podobnych zdarzeń, w tym zagrożeń środowiska.

2. Obowiązek organizowania i prowadzenia akcji ratunkowych w czasie wojny spoczywa na szefach obrony cywilnej i kierownikach (właścicielach) zakładów pracy.

§ 3. 1. Szefowie obrony cywilnej i kierownicy (właściciele) zakładów pracy wykorzystują do prowadzenia akcji ratunkowych odpowiednio przygotowane i wyposażone formacje obrony cywilnej.

2. Akcjami ratunkowymi organizowanymi przez organy obrony cywilnej i kierowników (właścicieli) zakładów pracy kierują komendanci formacji obrony cywilnej.

3. Akcją ratunkową, o której mowa w ust. 2, może kierować inna osoba wyznaczona przez właściwego szefa obrony cywilnej, jeżeli posiada ona odpowiednie przygotowanie i niezbędne doświadczenie praktyczne.

4. Kierującemu akcją ratunkową podporządkowuje się, na czas jej trwania, wszystkie siły i środki skierowane do udziału w tej akcji.

5. W razie zagrożenia zdrowia i życia obywateli oraz w celu ich ratowania kierujący akcją ratunkową może zarządzić:

1) ewakuację ludności oraz usunięcie pojazdów, innego mienia i materiałów niebezpiecznych z terenu objętego akcją ratunkową,

2) wykorzystanie gruntów państwowych, komunalnych i prywatnych, w tym zbiorników wodnych oraz dróg publicznych,

3) okresowe wykorzystanie budynków i pomieszczeń dla ewakuowanej lub poszkodowanej ludności,

4) konieczne prace wyburzeniowe i rozbiórkowe,

5) wstrzymanie komunikacji w ruchu lądowym, z wyjątkiem ruchu sił zbrojnych i sił biorących udział w akcji ratunkowej,

6) udostępnienie pojazdów, środków i przedmiotów niezbędnych do akcji ratunkowej,

7) usunięcie osób postronnych z rejonu akcji ratunkowej,

8) włączenie do pomocy w akcji ratunkowej okolicznej ludności.

§ 4. 1. W akcjach ratunkowych organizowanych przez szefów obrony cywilnej mogą uczestniczyć formacje ratownicze podporządkowane innym organom, na zasadach uzgodnionych z tymi organami.

2. Szefowie obrony cywilnej mogą kierować formacje obrony cywilnej do współdziałania w akcjach ratunkowych organizowanych i prowadzonych przez inne organy.

3. Formacje, o których mowa w ust. 2, na czas trwania akcji ratunkowej podporządkowuje się kierującemu tą akcją.

4. Szefowie obrony cywilnej województw, powiatów i gmin mogą zarządzić skierowanie gminnych lub zakładowych formacji obrony cywilnej do prowadzenia akcji ratunkowych na terenie innych gmin lub zakładów.

Rozdział 2

Ogólne zasady tworzenia i przeznaczania formacji obrony cywilnej, ich ramowe struktury organizacyjne i podporządkowanie oraz zasady wyposażania w niezbędny sprzęt i środki

§5. Formacje Obrony Cywilnej mają za zadanie realizację zadań obrony cywilnej, która ma na celu ochronę ludności, zakładów pracy i urządzeń użyteczności publicznej, dóbr kultury, ratowanie i udzielanie pomocy poszkodowanym w czasie wojny oraz współdziałanie w zwalczaniu klęsk żywiołowych i zagrożeń środowiska oraz usuwaniu ich skutków.

§6. Zgodnie z art. 138 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2015 poz.827 z późn. zm.), formacje obrony cywilnej odpowiednio do ich składu przeznaczone są do wykonywania zadań ogólnych lub specjalnych.

§7.1. Formacje obrony cywilnej do zadań ogólnych są podstawowymi formacjami gminnymi i powiatowymi zwanymi terenowymi oraz podstawowymi formacjami zakładowymi nie stwarzających zagrożenia skażeniami substancjami niebezpiecznymi, a także podstawowymi formacjami wspomagającymi formacje specjalistyczne w zakładach o dużym ryzku wystąpienia zagrożeniem skażeniami.

2. Formacje do zadań ogólnych w gminach i powiatach są formacjami obowiązkowymi. 3. Ramową strukturę organizacyjną, obsadę, podstawowe zadania formacji obrony cywilnej do zadań ogólnych oraz minimalne wyposażenie w sprzęt, określa załącznik nr 1.

4. Szczegółową strukturę organizacyjną, obsadę, zadania oraz tabele należności formacji obrony cywilnej do zadań ogólnych w zależności od skali występujących zagrożeń oraz możliwości zasobów ludzkich określa tworzący formację.

§8.1. Formacje obrony cywilnej do zadań specjalnych winny być formacjami profesjonalnymi, w pełni wyposażonymi w natychmiastowej gotowości do działania zarówno w gotowości obronnej państwa czasu kryzysu, czasu wojny, a także w miarę możliwości w stałej gotowości obronnej państwa.

2. Następujące formacje do zadań specjalnych są formacjami obowiązkowymi:

1) w województwie – nie narzuca się tworzenia formacji obowiązkowych,

2) w powiecie – Formacje Analiz Danych i Alarmowania (FADA), Formacje Analiz Laboratoryjnych (FAL) lub w razie braku możliwości jej utworzenia Formacje Pobierania Próbek (FPP),

3) w gminie – Formacje Wykrywania i Alarmowania (FWA), Formacje Pobierania Próbek (FPP).

3. Zalecanymi formacjami do zadań specjalnych to:

1) Lotnicze Formacje Obrony Cywilnej (FOC),

2) Formacje Ratownictwa Chemicznego i Ekologicznego (FRCE),

3) Formacje Ratownictwa Medycznego (FRM),

4) Formacje Ratownictwa Technicznego (FRT),

5) Formacje Ratownictwa Wodnego (FRW),

6) Formacje Ratownictwa Wysokościowego i Górskiego (FRWG),

7) Formacje Ratownictwa Komunalnego (FRK)

4. Ramowe struktury organizacyjne, obsadę, podstawowe zadania formacji obrony cywilnej do zadań specjalnych oraz minimalne wyposażenie w sprzęt, a także wymagania kwalifikacyjne członków formacji i ratowników określa załącznik nr 2.

5. Szczegółową strukturę organizacyjną, obsadę, zadania oraz tabele należności formacji obrony cywilnej do zadań specjalnych w zależności od skali występujących zagrożeń oraz możliwości zasobów ludzkich określa tworzący formację.

6. Dopuszcza się tworzenie innych formacji obrony cywilnej do zadań specjalnych niż wymienionych w §8 pkt 2 i 3. Zarówno ramową jak i szczegółową strukturę organizacyjną, obsadę, zadania oraz tabele należności formacji obrony cywilnej do zadań specjalnych w zależności od skali występujących zagrożeń oraz możliwości zasobów ludzkich określa tworzący formację.

7. Zaleca się, aby formacje obrony cywilnej w zakładach stwarzających zagrożenia substancjami niebezpiecznymi tworzyć jako formacje zakładowe przeznaczone do zadań specjalnych.

§9.1. Odchodzi się od podziału formacji na oddziały, pododdziały oraz kompanie, plutony czy drużyny. 2. Ustala się tylko jedną formację w danym rodzaju bez względu na liczebność formacji, którą ustalają powołujący formację w zależności od możliwości zasobów ludzkich.

§ 10. 1. Ogólne kierownictwo i nadzór nad formacjami obrony cywilnej należy do właściwych szefów obrony cywilnej.

2. Nadzór fachowy nad przygotowaniem formacji obrony cywilnej przeznaczonych do wykonywania zadań specjalnych sprawują właściwi ministrowie.

§ 11. W czasie prowadzenia ćwiczeń i w akcjach ratunkowych mogą być wykorzystane przez formacje obrony cywilnej nieruchomości i rzeczy ruchome oddane do używania w ramach świadczeń na rzecz obrony, na podstawie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozdział 3

Zasady współdziałania organizacji i formacji obrony cywilnej w zwalczaniu klęsk żywiołowych i zagrożeń środowiska oraz usuwaniu ich skutków

§ 12. Współdziałanie organizacji obrony cywilnej w zwalczaniu klęsk żywiołowych i zagrożeń środowiska oraz usuwaniu ich skutków polega na udziale formacji obrony cywilnej w akcjach ratunkowych organizowanych i prowadzonych przez inne organy.

§ 13. Do zwalczania klęsk żywiołowych i zagrożeń środowiska oraz usuwania ich skutków może być użyta każda formacja obrony cywilnej.

§ 14. 1. Decyzje o udziale formacji obrony cywilnej w zwalczaniu klęsk żywiołowych i zagrożeń środowiska oraz usuwaniu ich skutków podejmuje właściwy terenowo szef obrony cywilnej na wniosek organu prowadzącego akcję ratunkową.

2. Formacje obrony cywilnej podczas udziału w zwalczaniu klęsk żywiołowych i zagrożeń środowiska oraz usuwaniu ich skutków podlegają organowi kierującemu akcją ratunkową.

§ 15. Szefowie obrony cywilnej uwzględniają w programach szkolenia przygotowanie formacji obrony cywilnej do uczestnictwa w akcjach ratunkowych w razie klęsk żywiołowych i zagrożeń środowiska, a także usuwania ich skutków.

§ 16. Współdziałające w zwalczaniu klęsk żywiołowych i zagrożeń środowiska personel i formacje obrony cywilnej mogą być użyte w szczególności do:

1) dokonywania bieżących analiz i ocen stanu zagrożenia oraz prognozowania możliwych skutków tych zagrożeń,

2) wykrywania zagrożeń, ostrzegania i alarmowania ludności, sił ratowniczych oraz organów odpowiedzialnych za ich zwalczanie,

3) planowania działań ratowniczych,

4) szkolenia ludności w zakresie samoobrony przed zagrożeniem,

5) udziału w akcji ratunkowej.

Rozdział 4

Przepisy końcowe.

§17. Tworzący formacje obrony cywilnej winni dążyć do szerokiego wykorzystania potencjału instytucji i organizacji, których codzienna działalność jest tożsama lub zbliżona do zadań przewidzianych dla powoływanych formacji. Zaleca się, aby formacje obrony cywilnej przeznaczone do wykonywania zadań specjalnych oprzeć w głównej mierze na lokalnych organizacjach pozarządowych szczególnie OSP, GOPR, WOPR, a także na specjalistycznych podmiotach komunalnych, takich jak wodno – kanalizacyjne, energetyczne, gazownicze, poprzez w uzgodnieniu z administracją wojskową nadanie im przydziałów organizacyjno mobilizacyjnych.

§18. Ważne jest także, aby w stanach nadzwyczajnych, w tym w stanie klęski żywiołowej, tworzone formacje osiągały gotowość do działania w czasie kilkunastu godzin oraz cechować się wiedzą i doświadczeniem, a także posiadać niezbędne wyposażenie.

§19. Zasoby sprzętowe ustalane dla potrzeb formacji obrony cywilnej nie mogą być przewidziane tylko i wyłącznie na czas zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa państwa i wojny. Zasoby te winny być wykorzystywane w normalnych warunkach funkcjonowania państwa, w szczególności podczas codziennych działań ratowniczych, a także w sytuacjach zagrożeń generujących potrzebę udzielenia potrzebującym pomocy humanitarnej. Dlatego przyjęto, że zasoby przewidziane w ramach obrony cywilnej na czas wojny nie powinny odbiegać ani negować unormowań funkcjonujących na co dzień.

§20. Tożsamość wykonywanych zadań formacji z podmiotem realizującym zadanie w czasie pokoju stanowi zasadność tworzenia tych formacji.

§21. Wymagania kwalifikacyjne członków formacji i ratowników mogą ulegać zmianom stosownie do potrzeb, zgodnie z obowiązującym stanem prawnym w tym zakresie.

§22. 1. Ubiór członków formacji obrony cywilnej określa tworzący daną formację odpowiednio do zadań przewidzianych dla tej formacji z uwzględnieniem ust. 2.

2. Członkowie formacji obrony cywilnej opartych na potencjale osobowym służb ratowniczych i umundurowanych organizacji pozarządowych oraz innych podmiotów wyposażonych w umundurowanie lub ubrania ochronne stosują ubiór /umundurowanie/ przewidziane dla tych służb i organizacji.

3. Organom i członkom formacji obrony cywilnej należy zapewnić oznakowanie międzynarodowym znakiem rozpoznawczym obrony cywilnej zgodnie wzorem określonym w Protokole Dodatkowym (Protokół I) do Konwencji Genewskich z 12 sierpnia 1949 r. dotyczących ochrony ofiar międzynarodowych konfliktów zbrojnych.

4. Sposób umieszczenia międzynarodowego znaku obrony cywilnej na ubiorze lub umundurowaniu odpowiednio organu lub członka formacji obrony cywilnej określa załącznik nr 3.

§23. 1. Organy obrony cywilnej należy zaopatrywać zgodnie z zasadami przyjętymi w danym urzędzie.

2. Do pracy bieżącej wykorzystywać należy sprzęt będący na wyposażeniu wszystkich organów i formacji obrony cywilnej typu komputery, radiotelefony, pojazdy, sprzęt ratowniczy itp.

3. Dodatkowo członków organów obrony cywilnej należy wyposażać w indywidualne środki ochrony przed skażeniami – wyposażenie jak w przypadku członków formacji do zadań ogólnych w sprzęt ochrony osobistej – oraz oznakowanie zgodnie z załącznikiem nr 3 niniejszych Wytycznych.

§24. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od chwili ogłoszenia.

UZASADNIENIE

Projekt rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ramowych struktur organizacyjnych, podstawowych zadań, zasad tworzenia i przygotowania do działania formacji obrony cywilnej oraz minimalnych normatywów w zakresie zaopatrywania w sprzęt, środki techniczne i umundurowanie niezbędne do wykonywania zadań obrony cywilnej stanowi wykonanie upoważnienia zawartego w art. 38 ustawy z dnia……2016 r. o ochronie ludności (Dz. U. z … r. Nr…).

Zgodnie z ww. przepisem, Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia ramowe struktury organizacyjne, podstawowe zadania, zasady tworzenia i przygotowania do działania formacji obrony cywilnej oraz minimalne normatywy w zakresie zaopatrywania w sprzęt, środki techniczne i umundurowanie niezbędne do wykonywania zadań obrony cywilnej.

Należy stwierdzić, że rozwiązania, które zostały zawarte w projektowanej regulacji są podyktowane koniecznością uregulowania spraw związanych z przedmiotowymi zagadnieniami zwłaszcza dotyczących zasad tworzenia, przygotowania do działania oraz możliwościami wykorzystania formacji obrony cywilnej zwłaszcza w czasie pokoju podczas zwalczania klęsk żywiołowych i zagrożeń środowiska oraz usuwaniu ich skutków, a także minimalnych normatywów w zakresie zaopatrywania w sprzęt, środki techniczne i umundurowanie niezbędne do wykonywania zadań obrony cywilnej.

OCENA SKUTKÓW REGULACJI

1. Podmioty na które oddziałuje projektowana regulacja.

Zakres projektowanej regulacji obejmuje organy i jednostki organizacyjne dokonujące analizy danych i oceny sytuacji zagrożeń oraz opracowywania, ogłaszania i wprowadzenia działań interwencyjnych.

2. Konsultacje społeczne.

Ze względu na zakres przedmiotowej regulacji, tj. uszczegółowienia istniejących już przepisów – przedmiotowe rozporządzenie nie było przedmiotem konsultacji społecznych.

3.Wpływ regulacji na sektor finansów publicznych.

Skutki finansowe wprowadzenia rozporządzenia szacowane są jako nieistotne dla budżetu państwa. Wynika to z faktu, iż nie są powoływane nowe organy czy jednostki organizacyjne. Ewentualne wydatki wiązać się będą z kosztami doposażenia istniejących organów czy jednostek organizacyjnych oraz prowadzonych treningów i ćwiczeń formacji obrony cywilnej.

4. Wpływ na rynek pracy, konkurencyjność wewnętrzną gospodarki i przedsiębiorczość oraz sytuację i rozwój regionów.

Projektowane rozporządzenie nie będzie miało wpływu na rynek pracy, konkurencyjność wewnętrzną gospodarki i przedsiębiorczość oraz sytuację i rozwój regionów.

5. Zgodność regulacji z prawem Unii Europejskiej.

Zakres regulacji nie jest objęty zakresem prawa Unii Europejskiej.

Załącznik nr 1

CZĘŚĆ 3. NORMATYW DLA FORMACJI DO ZADAŃ OGÓLNYCH.

Formacje do zadań ogólnych powołuje, minister w drodze rozporządzenia, a wojewoda, starosta, wójt lub burmistrz (prezydent miasta) – w drodze zarządzenia, uwzględniając w szczególności skalę występujących zagrożeń poprzez nadanie przydziałów organizacyjno-mobilizacyjnych obsadzie osobowej.

Formacje do zadań ogólnych mogą też powoływać pracodawcy.

3.1. PODSTAWOWE ZADANIA FORMACJI DO ZADAŃ OGÓLNYCH.

Formacje do zadań ogólnych przeznaczone są do czynności pomocniczych wspierających wykonywanie zadań przez służby i formacje do zadań specjalistycznych oraz inne służby i instytucje:

– obsługa środków zaciemnienia,

– doraźne grzebanie zmarłych,

– pierwsza pomoc medyczna,

a także do zadań nie wchodzących w zakres odpowiedzialności przez wyżej wymienione podmioty:

– przygotowanie i organizowanie schronów,

– dostarczanie doraźnych pomieszczeń i zaopatrzenia,

– doraźna pomoc do przywrócenia i utrzymania porządku w strefach dotkniętych klęskami,

– pomoc w ratowaniu dóbr niezbędnych do przetrwania,

– odbudowy awaryjnych ujęć wody,

– ochrony płodów rolnych, produktów żywnościowych, zwierząt gospodarskich i pasz,

– dodatkowe rodzaje działalności, niezbędne dla wypełnienia któregoś z zadań protokołów dodatkowych do konwencji genewskiej, w tym planowanie i prace organizacyjne.

Ponadto do zadań formacji należy:

1. Prowadzenie rozpoznania obiektów i rejonów, w których mają być prowadzone prace ratunkowe.

2. Pomoc przy wyszukiwaniu, wydobywaniu i wynoszeniu, wyprowadzanie poszkodowanych ze zniszczonych/uszkodzonych budynków, budowli ochronnych, miejsc pożarów, zatopień itp.

3. Pomoc formacjom specjalistycznym w zapewnianiu poszkodowanym przebywającym w zagruzowanych budowlach ochronnych dopływu świeżego powietrza oraz wody, żywności, leków i środków opatrunkowych.

4. Organizowanie punktów zbiórki poszkodowanych.

5. Ewentualne udzielanie doraźnej pomocy przedlekarskiej poszkodowanym.

6. Stwarzanie warunków do wprowadzania sprzętu technicznego do akcji ratunkowej.

7. Wykonywanie prostych prac zabezpieczających uszkodzone budynki oraz urządzenia techniczne i komunalne, które zagrażają życiu ludzi albo uniemożliwiają lub utrudniają wykonywanie prac ratunkowych.

8. Wykonywanie innych prac – w zależności od sytuacji – w obiekcie i rejonie prowadzenia akcji ratunkowej.

3.2. RAMOWA STRUKTURA ORAZ OBSADA.

formacjeoc1

3.3. MINIMALNE WYPOSAŻENIE.

formacjeoc2

formacjeoc3

formacjeoc4

Załącznik nr 2

CZĘŚĆ 2. FORMACJE DO ZADAŃ SPECJALNYCH.

Formacje obrony cywilnej do zadań specjalnych winny być formacjami profesjonalnymi, w pełni wyposażonymi w natychmiastowej gotowości do działania zarówno w gotowości obronnej państwa czasu kryzysu, czasu wojny, a także w miarę możliwości w stałej gotowości obronnej państwa.

2.1. FORMACJE RATOWNICTWA CHEMICZNEGO I EKOLOGICZNEGO (CHEM – EKO).

2.1.1. ZAKRES ZADAŃ RATOWNICTWA CHEMICZNEGO I EKOLOGICZNEGO W ZAKRESIE PODSTAWOWYM.

W zakresie podstawowym ratownictwa chemicznego i ekologicznego ratowanie życia i zdrowia, stanowi priorytet w organizacji działań ratowniczych.

Minimalny zakres zadań realizowanych w zakresie podstawowym obejmuje:

1. Rozpoznanie i zabezpieczenie miejsca zdarzenia oraz wyznaczenie strefy zagrożenia.

2. Podjęcie próby identyfikacji zagrożenia – źródło informacji np.: kierowca, konwojent, maszynista, pracownicy zakładu, oznakowanie pojazdów i opakowań, dokumenty przewozowe, dokumentacja techniczno-ruchowa, plany ratownicze itp.

3. Ewakuację poszkodowanych i zagrożonych ludzi oraz zwierząt poza strefę zagrożenia.

4. Ostrzeganie i alarmowanie o zagrożeniu oraz informowanie o zasadach zachowania się.

5. Przeprowadzenie pomiarów za pomocą dostępnych przyrządów.

6. Ograniczanie skutków wycieku substancji ropopochodnych.

7. Stawianie kurtyn wodnych.

8. Prowadzenie czynności w zakresie dekontaminacji wstępnej ludzi na granicy strefy zagrożenia przy użyciu dostępnego sprzętu.

9. Kwalifikowaną pierwszą pomoc poza strefą zagrożenia.

10. Współdziałanie z innymi podmiotami ratowniczymi, w tym z SGR CHEM-EKO lub ZRCHEM.

11. Wykonywanie innych czynności wg posiadanego sprzętu oraz wiedzy, w danym zakresie.

2.1.2. RAMOWA STRUKTURA I OBSADA ETATOWA.

formacjeoc5

formcajeoc6

2.1.3. MINIMALNE WYPOSAŻENIE.

formacjeoc7

formacjeoc8

2.2. FORMACJE RATOWNICTWA MEDYCZNEGO.

2.2.1. ZAKRES ZADAŃ RATOWNICTWA MEDYCZNEGO DLA FORMACJI OBRONY CYWILNEJ.

Formacje obrony cywilnej podejmują medyczne działania ratownicze w przypadku:

– braku zespołu ratownictwa medycznego,

– braku możliwości wykorzystania personelu jednostek ochrony zdrowia w sytuacji, gdy dostęp do poszkodowanych znajdujących się w strefie zagrożenia nie jest możliwy,

– zdarzenia o charakterze masowym,

Medyczne działania ratownicze polegają na udzielaniu kwalifikowanej pierwszej pomocy osobom znajdującym się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, obejmującej w szczególności:

– rozpoznanie u osób poszkodowanych stanu nagłego zagrożenia zdrowotnego oraz prowadzenie segregacji pierwotnej lub udział w segregacji wtórnej,

– zastosowanie technik i sprzętu niezbędnego do ratowania życia i zdrowia w zależności od rodzaju, skali i miejsca zdarzenia oraz liczby osób poszkodowanych,

– zapewnienie ciągłości realizowanego przez formacje obrony cywilnej procesu ratowania osób znajdujących się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego na miejscu zdarzenia,

Zakres czynności wykonywanych przez ratownika w ramach kwalifikowanej pierwszej pomocy obejmuje:

– tamowanie krwotoków zewnętrznych i opatrywanie ran;

– unieruchomienie złamań i podejrzeń złamań kości oraz zwichnięć;

– ochronę przed wychłodzeniem lub przegrzaniem;

– resuscytację krążeniowo – oddechową bezprzyrządową i przyrządową z podaniem tlenu oraz zastosowaniem, według wskazań, defibrylatora zautomatyzowanego;

– prowadzenie wstępnego postępowania przeciwwstrząsowego poprzez właściwe ułożenie osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, ochronę termiczną osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;

– stosowanie tlenoterapii biernej;

– ewakuację z miejsca zdarzenia osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;

– wsparcie psychiczne osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;

– prowadzenie segregacji pierwotnej.

Czynności ratownicze w ramach kwalifikowanej pierwszej pomocy realizowane są w zależności od rodzaju obrażeń i zagrożenia poszkodowanych.

Wszelkie czynności ratownicze wobec osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego powinny być wykonywane z poszanowaniem zasad etyki i humanitaryzmu.

WIĘCEJ INFORMACJI W PLIKU DO POBRANIA [PDF]